вымотать
сов. разг. 1. что тофта сарф кардан; печонда тӯб кардан 2. кого-что монда (бемадор, беҳол) кардан; вымотать все силы тамоман бемадор кардан <> вымотать [всю] душу кому аз ҷон безор кардан, ба ҷон расондан; вымотать [все] кишкй из кого прост. шири модарро ба даҳон овардан